GROEIEN…

GROEIEN…

Winter, soms is het kwakkelen met het weer en soms is hij ineens in al zijn witte pracht aanwezig.
Eigenlijk is dat een beetje te vergelijken met ons als mensen…
Soms is het kwakkelen, en soms ben je volop aanwezig….jij…maar ook diegene waar je voor zorgt.
Dat was wat mij te binnen schoot toen we een aantal weekjes geleden ineens s’avonds werden overvallen door een fikse sneeuwbui in de vroege avond.
Je bent druk met van allles….maar jouw “alertknop” staat zoals altijd aan…
Ineens bedacht ik me…..
”de stoep bij mijn moeder moet nog schoon gemaakt worden zodat ze morgenvroeg met de rolstoel voor de dagvoorziening kan worden opgehaald…..”
Gewoon een klein voorbeeldje van “de alertknop”
Die knop die er mede voor zorgt dat er vertrouwen is voor jouw naaste…vertrouwen dat er aan hem of haar wordt gedacht….voor hem wordt gezorgd…en hoe fijn is het dat je dat gevoel mee mag waarborgen…..

GROEIEN
Als een zaadje in een pot
Onzichtbaar in het zand verborgen
Als een regendruppel in de lucht
Die wacht op de bui van morgen
Als een letter op papier
Die zin geeft aan een gedicht
Als gesloten ogen
Die horen bij een rustig gezicht
Niet wetend wat er komen gaat
Maar gerust en vol vertrouwen
Dat de toekomst dát zal brengen
Waar je verder op mag bouwen

Deel dit bericht